Voor mij nen quattro stagioni alstublieft.
Naar aanleiding van mijn post vorige week kreeg ik een plotseling zin om klassieke muziek te gaan beluisteren. Eerste slachtoffer: de vier seizoenen van Antonio Vivaldi! In’t Italiaans wordt dat “Le quattro stagioni”. Vereeuwigde Vivaldi zijn favoriete pizza op een wel heel speciale manier? Besloot een wanhopige pizzeria-uitbater een nieuwe soort pizza te baseren op zijn lievelingsmuziek? Wie zal het zeggen…
Ik niet alvast! Het was enkel mijn bedoeling om te zien welk van de 4 seizoenen mijn persoonlijke voorkeur heeft. Een taak die aan blasfemie grenst waarschijnlijk maar ik doe het lekker toch, nàh *steekt zijn tong uit*
Het voordeel van klassieke muziek is wel dat er geen copyrights meer op staan (want componist al een paar honderden jaren vrij dood) waardoor de stukken volledig te beluisteren zijn op bijvoorbeeld Wikipedia. Heel handig want ik zou niet weten of we dat op cd staan hebben ergens. Dankuwel Wikipedia!
Mijn favoriete Vivaldi seizoen is… de zomer.
Ik vermoed dat het nu de bedoeling is dat ik uitleg waarom. Met mijn kennis van klassieke muziek is het jammer genoeg al even erg gesteld als met mijn kennis van kunst. Ik heb nochtans een tante die muzieklerares was en die alleen maar naar klassieke muziek luistert. Verder dan “ik vind de Allegro non molto en de Presto van de zomer het mooist” ga ik dus niet komen. De overwinning van de zomer is trouwens puur rekenkundig want bij de andere seizoenen vind ik meestal maar één van de drie (elk seizoen bestaat uit 3 delen dus dat was gemakkelijk) delen echt mooi.
En dan is er ook nog de song van de week! Neen, ik heb niet gans de week naar Vivaldi geluisterd, zo zot ben ik nu ook weer niet. De song van de week is Porcupine Tree – Anesthetize, een song die de volle 17 minuten en 40 seconden duurt en die volgens sommigen (Louis om geen namen te noemen…) eigenlijk 3 aparte liedjes zouden kunnen zijn.
oktober 23, 2008 bij 7:11 pm
Ik moet dringend eens een procupinecd aanschaffen. Aanraders?
oktober 23, 2008 bij 8:42 pm
Fear of Blank Planet, Deadwing = hardere Porcupine :p
Stupid Dream, Lightbulb Sun of In Absentia = als het iets minder hard mag (alhoewel ze dan ook nog stevig uit de hoek durven komen)
oktober 23, 2008 bij 9:59 pm
Porcuuuuu \o/
Pizzaaaaaa \o/
Ahnee ¬_¬
oktober 24, 2008 bij 1:13 am
Spijtig dat ge geopteerd hebt voor de uitvoeringen op wikipedia waar geen auteursrechten op staan. Waarom? Dat was me snel duidelijk.
Op klassieke muziek staan wel degelijk auteursrechten: de uitvoerders hebben er nl.
De kakafonie op Wikipedia van wat muziekanten die alle vier weliswaar dezelfde partituur spelen maar bij gebrek aan dirigent de winter bv. volledig de mist in doen gaan, heeft weinig met Vivaldi te maken. Een violist die, waarschijnlijk verblind door de eerste lentestralen zijn strijkstok bij tijden van z’n viool laat glijden en in de zomer duidelijk last had van de hitte maakt duidelijk waarom.
Ze kregen geen lening meer bij Fortis om cd’s te publiceren, de verstandige bank kon het enkel gebruiken als het wachtbandje in hun telefooncentrale en een werknemer die, bij gebrek aan klanten zich steendood verveelde besloot dan maar een artikel te schijven op Wikipedia over het Fortis-wachtmuziekje.
De wikipedia-versie geeft hetzelfde gevoel als wanneer je zin hebt in een lekker pak frieten, en er enkel nog 35 pita-koten open zijn in de overpoortstraat. Uiteindelijk zwicht je er dan toch voor, en krijg je iets dat uiterlijk op frieten lijkt. Tot je proeft.
Om de wrange smaak wat weg te spoelen: Vivaldi’s lente uitgevoerd door Nigel Kennedy:
http://www.youtube.com/watch?v=V7SnqKUOByM
Laat het u smaken
oktober 24, 2008 bij 1:14 am
euh, herfst bedoel ik