In woord en beeld

Cd-recensies bestaan al jaren. Maar sinds Marc Mijlemans  in mijn geboortejaar op briljante wijze het Triffids-meesterwerkje ‘Born Sandy Devotional’  recenseerde is er eigenlijk niet bijster veel meer aan het concept van de recensie veranderd. Het is een half A4′tje vol lyrische of minder lyrische vergelijkingen, aangevuld met een vakkundige beschrijving van elke melodielijn.

Daar mag wel eens verandering in komen, denk ik dan.

Wat al die recensies volgens mij missen, is beeld. Terwijl de hedendaagse kranten en tijdschriften elk artikel tegenwoordig vergezellen van pakkende fotografische meesterwerkjes, die de lezer onmiddellijk meesleuren in de stemming van de journalist, zijn recensies schijnbaar blijven steken in de jaren stilletjes. Op zijn best staat er naast elk stuk een prentje van de respectievelijke cd, wat de lezer zou moeten helpen om  het schijfje in de platenwinkel te herkennen. Terwijl er zo veel meer mee kan gedaan worden! Een beeld zegt meer dan duizend woorden. Plak een foto van een huilende Bert Anciaux naast de recensie van de laatste Madonna-cd: iedereen zal onmiddellijk beseffen dat dit schijfje hoogstens geschikt is om varkensdarmen mee uit te kuisen.

 

Uiterst doeltreffend, en zodoende de ideale manier om de nieuwste cd van Kings Of Leon te bespreken.

Niet waar, Bert?

…

De laatste van Kings Of Leon dus.

Na hun vorige cd, ‘Because Of The Times’ had deze band reusachtige verwachtingen in te lossen. Dat was namelijk een waar meesterwerkje gebleken, waar werkelijk alle songs het niveau tussen ‘goed’ en ‘meesterlijk’ moeiteloos overschreden. Erg verrassend eigenlijk, aangezien de band op zijn platen daarvoor nooit echt helemaal wist te overtuigen.

En nu is er dus ‘Only By the Night’, hun langverwachte opvolger. En in vergelijking met hun vorige, wel…

… had het toch dat ietsje beter gekund.

Neen jongens, het kan niet altijd goed zijn. En na een meesterwerk nóg een meesterwerk produceren is bepaald een moeilijke taak. Maar dit cd’tje doet echt onrecht aan het niveau dat een groep als deze normaal gezien zou moeten kunnen halen. Er zijn uitschieters, daar niet van. De single ‘Sex On Fire’ wordt niet voor niets grijsgedraaid op verschillende populaire radiostations. Eén meesterwerkje maakt echter geen goede cd, en het grootste deel van de overige songs komt nauwelijks tot aan de tenen van de single. Laten we hopen dat dit creatieve dipje vervolgens resulteert in een nieuw meesterwerk. De mannen van Kings Of Leon verdienen het, en ik zou er als trouwe fan meer dan blij mee zijn. In afwachting zullen we ‘Sex On Fire’ maar een tijdje op repeat moeten beluisteren.

Ook geen slechte zaak natuurlijk.