And now for something completely different.

“Zeer toepasselijke titel na twee dagen werchterverslag, Bram… lang over moeten nadenken?”

Wel, eigenijk sloeg het op iets helemaal anders maar als je het zo bekijkt is hij inderdaad ook toepasselijk. Ik ga namelijk iets bizars doen. Een filmbespreking.
Een filmbespreking? Op een muziekblog?

*iedereen loopt “MUSICAL!!!!” gillend weg*

Shit, verkeerde introductie, de film die ik ging bespreken is namelijk allesbehalve een musical.

*iedereen komt voorzichtig terug kijken*

Mocht “Black Snake Moan” echt een musical geweest zijn dan zou Justin Timberlake, die een bijrolletje speelt, zeker en vast in zingen uitgebarsten zijn! Owkay, het is niet omdat hij dat niet doet dat het daarom geen musical zou kunnen zijn maar je zal mij maar op mijn woord moeten geloven voorlopig.

Waarom zou ik deze film dan wel willen bespreken? Omdat het een bluesfilm is.  Dat betekent dus héél veel blues en ja ook een beetje gezang.

- Iedereen: “Ziede wel! Musical!” *iedereen loopt weer gillend weg*

Hey! Het is functioneel gezang, niet een om de 5 seconden just for the hell of it in zingen uitbarsten. Ik zal het u uitleggen. Samuel L. Jackson speelt een oude blueszanger en zoals dat gaat met blueszangers spelen die wel eens een liedje. Bij gevolg wordt er dus ook wel eens gezongen. Den Samuel doet dat overigens helemaal zelf (dus geen stemvervanger) en hij doet dat uitstekend!

*iedereen komt gerustgesteld weer terug*

Bon! Mag ik nu eindelijk beginnen?

Het verhaal (in’t kort)

Jackson speelt dus een bluesgitarist die het een beetje lastig heeft de laatste tijd. (vrouw heeft hem in de steek gelaten enzo, perfecte inspiratie voor een paar bluesnummers dus!) Op een dag vindt hij een voor dood achtergelaten blondje (gespeeld door Christina Ricci) voor zijn deur die na enige navraag in het dorp nogal nymfomaan blijkt te zijn. Lazarus (het personage van Samuel) besluit haar te helpen om weer op het rechte pad te komen met behulp van, jawel, de blues!

Aanrader?
Muzikaal gezien zeker als je wel af en toe eens graag een blueske hoort, de film zit namelijk, mocht het nog niet duidelijk zijn, barstensvol met bluesnummers. Als ik ergens de soundtrack op cd zou tegenkomen dan koop ik hem! Zeker aan te raden voor diegenen die Samuel L. (en in veel mindere mate Christina ook) eens willen horen zingen. Het verhaal is nu niet van het type “Whoa, geniaal!” maar het is nog te pruimen. Volgens mij ook goed om te zetten in een bluessong, dat verhaal. Jackson speelt zoals altijd weer een coole neger ( hij is het ook gewoon) en Christina zet een puike prestatie neer als zijn tegenspeelster.  Ze is trouwens voorzien van een mooi paar borsten, die een paar keer in volle glorie te zien zijn, maar dit geheel terzijde en volledig naast de kwestie uiteraard! Ook Justin Timberlake (als het vriendje van Ricci) doet dat goed alhoewel hij misschien een beetje getypecast is als iemand die last heeft van angstaanvallen maar soit. (niet dat ik informatie heb over het feit of Justin daar last van heeft maar hij ziet er gewoon zo uit vind ik)

Bram zegt dus: “Gaat dat zien!” (op dvd want hij is al van 2006 en dus bijlange niet meer in de cinema)

De song van de week ANJ – Gorbatchev is eigenlijk meer het clipje van de week. Dit moet zowat het coolste en meest over the top-clipje zijn dat ik in eeuwen gezien heb! Het gaat inderdaad over de mens met de wijnvlek die ooit president van Rusland geweest is en als ik het goed heb is’t een ode alhoewel ik niet zo veel van den tekst versta.

(dit stond inderdaad ook al in de Humo van deze week vermeld maar ik heb het daar dus niet van, mijn informatiekanalen hadden dit filmpje al een paar dagen eerder opgemerkt!)