De volkswagen bas, deel 2

 
Vorige week beschreef ik mijn eerste, telefonische, stappen in de zoektocht naar een degelijke goedkope basgitaar. Deze week serveer ik deel 2 van deze zoektocht, dat ik vorige week door mijn gebrekkige kennis van wordpress helaas niet meer correct opgemaakt onder deel 1 kon plaatsen. Ook volgende week zal ik mijn zoektocht doorzetten, met een uitgebreid verslag van mijn bezoek aan de grootste muziekwinkel van Europa. Veel leesplezier!

2. Van theorie naar de praktijk

Ik was ondertussen wel erg nieuwsgierig geworden naar hoe zo’n Volkswagen -basgitaar dan wel precies zou klinken. Grover, hoger, een beetje vals? Een bezoekje aan een winkel leek inderdaad geen slecht idee. En dus trok ik met een van mijn vrienden richting Keymusic, een muziekwinkel aan de Gentse Lousbergkaai.

Aangekomen bij Keymusic was het wel even zoeken naar het juiste instrumentenhoekje.

Dit was het niet:

Dit al evenmin:

Het volgende hoekje deed ons echter sterk vermoeden dat we onze bestemming hadden bereikt:

Gitaarvormige instrumenten? Check!

4-snarig? Check!

Missie volbracht. Bij het basgitarenhoekje hoorde ook een basgitaarverkoper, die zijn materie heel goed scheen te kennen.

“Het verschil tussen een basgitaar van vijfhonderd euro en één van duizend is voor een beginnende basgitaarspeler vrijwel onhoorbaar” legde hij ons uit. “En binnen het segment van de vijfhonderd euro is de Ibanez ATK300 de onomstreden koploper”

Ibanez bleek het merk met de beste prijs/kwaliteitsverhouding. De ATK300 was bovendien aan te raden “omdat hij zo flexibel was”. Een beginnende basgitaarspeler kon er alle muzikale richtingen mee uit. Dit in tegenstelling tot de 5-snarige basgitaar ernaast, die blijkbaar een ideale metalgitaar was. De 5de snaar zorgde er immers voor dat de muzikant nóg lagere noten kon spelen.

Aan basboxen zou ik gelukkig geen geld moeten uitgeven: mijn Yamaha 400-watt concertboxjes waren volgens de verkoper meer dan geschikte kandidaten om de basgitaar volledig tot zijn recht te brengen.

Wat wel aan te raden bleek, was een DI-box. Dit handige instrumentje kon de geluidskwaliteit van een basgitaar fel omhoog krijgen. Door de box tussen de basgitaar en de speaker te installeren, kon een basgitarist klanken tevoorschijn toveren die cd-kwaliteit evenaarden. Prijs? “Tussen de vijftig en de tweehonderd vijftig euro ”. Zeker te overwegen.

Aan het voorlopige einde van mijn tocht leek de ATK300 van Ibanez mij dus bepaald geen misse keuze. Voor exact 499 € kon ik een gitaar aankopen waar ik alle kanten mee uitkon, en die bovendien nog vrij goed klonk ook. Dit werd mij bovendien nog eens bevestigd door een sympathieke review die ik van het internet wist te plukken:

“We all know how great the ATK700 is, but many people cannot afford the price of this big Electric Bass Guitar, which is why Ibanez launched the ATK300. Do not think for one minute that as this is the smaller brother of the ATK700 that it will not have enough power, because it has plenty of it...

The ATK means attack and that is what the ATK300 Bass does. Many of us know and love the Soundgear, which has a narrow neck and has a sleek look, but the ATK300 is big with its large neck to give you its bold tones. If you are a fan of the blues and hard rock sound then this is the guitar that you need to have”

“It means attack”! “The guitar you need to have”! Yeah!

Maar wacht… “The great ATK700”? “The sleek Soundgear”?

Ik zocht nog wel even verder…