Don’t mention the war!

Twee dagen over tijd, het is mijn schuld volledig, mea culpa, mea maxima culpa. Mijn excuses voor het lange wachten! Tijd voor een quote van Douglas Adams die hier wel op zijn plaats is: “I love deadlines. I love the whooshing sound they make as they fly by.” Maar dat gaf mij wel de mogelijkheid om u direct een miniconcert-verslagje aan te bieden van …. (de titel geeft het het inderdaad weg)….

The Germans!

Die speelden vandaag in de Fnac een concertje en ondergetekende was aanwezig op de eerste rij. Ik ken the Germans enkel van één liedje dus ‘t was een eerste kennismaking. Het forum van de Fnac is niet zo’n heel groot zaaltje, het zat bij gevolg dus redelijk vol toen ik aankwam. (Wat in de praktijk dus op 20 man neerkomt.)

Kleine zaaltjes roepen om intimistische, akoestische sets maar The Germans gaven er toch wel een behoorlijke lap op. Op sommige momenten moesten ze echt niet onderdoen voor de luidruchtigste concerten (zoals Triggerfinger in de Vooruit toen we op 3 meter van de rechterluidspreker stonden) die ik meegemaakt heb qua geluidssterkte. Rock ‘n Roll in de Fnac, Baby! Aangezien ik tot nu geen enkel idee had over de titel van liedjes kan ik moeilijk een “liedje voor liedje”-bespreking doen dus ga ik dat hele stuk gewoon overslaan. Ergens tijdens het nummer  “Dog” (zoals achteraf dus bleek) kreeg ik wat ik noem een “Pink Floyd-moment”. Dit wil zeggen dat ik aan Pink Floyd moet denken waarna de haartjes op mijn arm overeind komen. Een positieve referentie voorwaar!

Zoals sommigen weten is mijn gsm een half fototoestel, dat weliswaar foto’s van redelijk slechte kwaliteit trekt, maar foto’s zijn foto’s en foto’s heb ik dus getrokken!

The Germans doen nog vlug een soundcheck

Nog vlug een soundcheck

… en we zijn vertrokken!

De bassist neemt ook een paar drumstokjes in de hand en doet gewoon mee.

De playlist!

Wat hebben we vandaag geleerd?

  • de frontman kan ferm roepen
  • hij kan bovendien keyboard “spelen” met zijn voorhoofd en zijn elleboog terwijl hij rustig verder gitaar speelt
  • de drummer van The Germans heeft funky roodgekleurde en glinsterende drumstokjes. Kenners kunnen mij misschien uitleggen of dat iets speciaals is maar het was wel een cool zicht.
  • de bassist kan tegelijkertijd drummen op hetzelfde drumstel als de drummer
    maar vooral:
  • The Germans zijn een fijn live groepje dat ik nog wel eens wil zien!

Om het Germanshoofstuk af te sluiten nog een filmpje van het openingsnummer “Witch”. Het staat er helaas niet helemaal op alhoewel ik tot aan het applaus opgenomen heb…spijtig!

De song van de week is geworden Triggerfinger – What Grabs ya, tevens de titel van hun laatste plaat en een heerlijk meezingbaar liedje.

4 Reacties naar “Don’t mention the war!”

  1. Anders eens zeggen dat ge geen inspiratie hebt en ondertussen een concertverslagje neerpennen!

    Buiten het feit dat ge een dikke leugenaar zijt, is dit best een fijn verslag :) Germans ftw!

  2. Blogpost inspired by :p ?

    Maar interessant postje, idd ^^

  3. Ahja, niks dan stoefferij, die stokskes. Basic houten Vic Firth’s ftw.

  4. Louis: ik wist dat op dat moment nog niet dat ik dat ging doen… het was een ingeving die zo juist voor’t concertje kwam! :p

    Misschien een beetje geïnspireerd ja, maar niet te veel! :D

    Het kan trouwens ook zijn dat het “Pink Floyd-moment” tijdens Carolife Daisy was, ‘t is één van die twee!

Reageer