Hit the road met Bram!

Vorige week ben ik naar de avant première van Eldorado geweest (fijne film trouwens maar het is hier geen filmblog!) en dat bracht mij op het idee om eens in mijn cd-collectie te gaan zoeken naar de 10 cd’s die mee moeten mocht ik op een roadtrip door de VS (of een ander land uiteraard, zolang dat het maar veel te veel tijd in de auto cruisen betekent) gaan. De meest geschikte genre’s voor cruisen zijn uiteraard blues en stoner rock dus je kan je vooral daaraan verwachten. (mensen die beweren dat je beter kan cruisen op Milk Inc. of dergelijke krijgen nu een gratis exorcisme aangeboden bij mijn alter ego Vader Abraham, sesamstraatliedjes zijn nog te vergeven door 4 weesgegroetjes te doen!)

Stap in de dichtstbijzijnde muscle car, draai het raampje open, de volumeknop omhoog en laat de V8-motor maar brullen!

• The Violent Husbands – / (geen titel dus hé :p)

Plezante blues die na een tijdje heel goed meezingbaar is en dus voor vertier kan zorgen tijdens de autorit. Het feit dat ze geen drummer hebben en het ritme dus vooral in de bas zit zorgt er bovendien voor dat het ritme héél gemakkelijk mee te roffelen is op het stuur of het dashboard! Het is echter niet aan te raden om dezelfde eisen aan lifters te stellen als ze doen in “Hoogweg”. Ik quote: “You can get into my truck, but not unless you put the cocaine in the condom and the condom in your anus. Put your anus on the trailer and the trailer on my truck” Niet aan te raden tenzij je vroegtijdig in de gevangenis wegens drugssmokkel wilt belanden zeg ik u!

• Les Anges – A Deep Grave as a Shelter

Het laatste liedje (Vendetta) is ook te horen op de soundtrack van Eldorado en leverde mij de gedachte “Godver, vanwaar ken ik dat toch?” op. Dat wil dus zeggen dat ik niet de enige ben die dit geschikte roadtripmuziek vindt en het is uiteraard not done om de inspiratiebron voor een blogpost thuis te laten liggen …

• Johnny Cash – Unchained

Een countryplaat moet ook kunnen! Dit komt uit de American Recordings-serie dus het is de oudere Johnny Cash en het zijn vooral covers. Op Unchained zijn het vooral up tempo-covers, iets wat noodzakelijk is voor lange autoritten! Hopelijk kan je na de road trip net zoals Johnny zeggen “I’ve Been Everywhere”

• Queens of the Stone Age – Songs for the Deaf

Ha! Dacht er nu echt iemand dat ik zonder een Qotsa-plaat zou vertrekken? Deze plaat is zelf als de soundtrack van een roadtrip opgevat compleet met “echte” stukjes radio tussen de nummers in dus uiterst geschikt te noemen

• The Kills – No Wow

Twee bluesy gitaren en een drumcomputer zorgen er weer voor dat dit gemakkelijk mee te roffelen is op het dashboard of het stuur! Veel meer heb ik er niet over te melden maar ik zou de cd wel meepakken.

• AC/DC – Dirty Deeds Done Dirt Cheap

AC/DC is gewoon plezante rock met veel gitaarriffjes die lekker in het oor liggen. Een AC/DC-cd kon dus bijgevolg niet ontbreken.

• Led Zeppelin – Mothership

Eigenlijk betreft het hier een best of-dubbelcd maar hou het stil. Mocht ik in de plaats alle cd’s meenemen van Led Zeppelin dan verbruikt onze voituur meer en aangezien het een V8-monster is (of zou moeten zijn) zuipt dat al gelijk een tempelier, dus hou ik het op de best of!

• Soulwax – Leave the Story Untold

De allereerste cd van Soulwax is een poppy stonerrockplaatje! (dat kan een contradictio in terminis zijn) Ze werd dan ook door Chris Goss geproduceerd wat veel kan verklaren.

• Triggerfinger – What Grabs Ya?

Dit is de nieuwste cd in mijn lijstje en zoals Louis eerder al meldde kun je deze cd blijven beluisteren en beluisteren en beluisteren en… enfin you get my point. Aangezien ik maar 10 cd’s mee mocht nemen (zelfopgelegde limiet) is dat toch wel vrij belangrijk mijns insziens. Het feit dat de teksten ook redelijk meebrulbaar zijn helpt ook!

• Kyuss – Welcome To Sky Valley

Deze cd is gewoon de vermusicalisering (euhm,vanaf nu is dat een woord, owkay? :p) van het woestijngevoel (zie vermusicalisering!) dus perfect voor ritjes door de woestijn! Kyuss was de invloedrijkste stonerrock-groep dus die kon ik ook moeilijk achterlaten.

Critici kunnen nu denken “waarom neem je gewoon uw ipod/creative zen/mp3-speler mee?” Ik had een onderwerp nodig owkay… :p

De song van de week is een héél oud nummer dat ik ontdekt heb toen mijn pa zijn singletjescollectie doorzocht op zoek naar iets anders. Commentaar van mijn pa op The Gun – Race With the Devil: “Oh, maar da’s nen goeien zenne!”. Een snerpende gitaarriff, simpele lyrics en hysterisch gelach, véél hysterisch gelach … meer heeft een mens niet nodig tijdens een examenperiode!