Meer dan muziek

 
Diep in de krochten van m’n arme ziel

Leeft er een beest, en het bijt me

tot ik voor zijn altaar kniel

’t Is vaak ontevreden, en als het dat is

dan moet ik gaan

Liefste helaas: het beest in mij is baas.

 

- Kommil Foo, ‘Het beest is baas’

 

Het Vlaamse cabaretduo Kommil Foo is vorige week in de Vlaamse opera te Gent van start gegaan met hun nieuwe zaalshow, ‘wolf’. De show zou, net als al hun vorige shows, gaan over de mens, het leven, en hoe niets ooit perfect kan zijn. Vreugde gaat bij hen steeds samen met verdriet, liefde met verlies. Ongetwijfeld zullen ze deze ‘zware’ thema’s ook deze keer brengen met de nodige (soms wrange) humor. Het feit dat ze al die elementen weten te combineren tot een harmonieus geheel, zorgt ervoor dat ze tot de absolute top van onze cabaretscène behoren.

 

Maar waarom haal ik dit aan? Dit is toch een muziekblog, geen theaterblog?

 

Wel.

 

Kommil Foo heeft naast al zijn zaalshows ook al een schatkist aan liedjes vol geschreven. Deze gebruikt het in zijn shows, maar zijn ook meer dan de moeite om eens apart te beluisteren. Ze werden reeds uitgebracht op verschillende cd’s, en een paar jaar terug gebundeld op een driedelige verzamel-cd (‘Het beste live’ – te verkrijgen op www.kommilfoo.be) waarvan ik de opnames live heb mogen meemaken. De liedjes weerspiegelen perfect hun shows, en zorgen door een vrij unieke mix van nostalgie, verdriet, vreugde, humor en tragiek vaak voor een machtige luisterervaring. Vele artiesten durven het niet aan om in het Nederlands te gaan zingen, uit angst dat hun teksten te geforceerd zouden klinken. Kommil Foo durft het wel, en brengt de meestal erg goede teksten bovendien op zo’n doorleefde manier dat ze op een nog hoger niveau getild worden. Raf en Mich Walschaerts zingen telkens opnieuw de ziel uit hun lijf, en leven zich zo hard in in hun tragikomische verhalen dat je zou gaan denken dat ze echt gebeurd zijn. Een mindere artiest zou bij een dergelijk vertoon hard op zijn bek gaan, Kommil Foo doet het alsof het ervoor geboren is (wat waarschijnlijk ook zo is). Dit soort muziek heelt de ziel, doet harten sneller slaan, en trekt je mee naar plaatsen waarvan je het bestaan niet kende. Dit gaat diep. Wie hierbij onbewogen blijft, is een menselijke diepvries.

 

   

 

Comme il faut, quoi.

 

Van 14 tot 23 mei spelen deze mannen in de Vlaamse opera te Gent. De tickets zijn bijna uitverkocht, maar wie ze nu zou missen krijgt nog een herkansing. Zoals elk jaar zullen ze in 2008 namelijk het NTG aandoen tijdens de Gentse feesten.

 

En nu ik toch uitstekende liveperformers aan het aanhalen ben: Jamie Lidell leverde vorige week met ‘Another day’ de hotshot van Studio Brussel. Dit nummer staat op zijn pas uitgebrachte cd ‘Jim’, die ik helaas nog niet heb kunnen beluisteren. Het nummer klinkt alleszins extreem swingend, en de soulvolle stem van Lidell krijgt er alle ruimte in om zijn vocale kunnen tentoon te spreiden.

 

Met zijn vorige cd en dito hit, ‘Multiply’, raakte hij in 2005 de hitlijsten binnen. Ik was er toen echter niet wild van, omdat de studio-opnames van zijn muziek de drive misten van zijn live-optredens. Live geeft Lidell zich namelijk, net als Kommil Foo, voor de volle honderd procent, en dat doet iets met een mens. Hij gaf ooit in de laatste show een schitterend mini-optreden. Ik heb het speciaal voor jullie nog eens opgezocht. Veel luister –en kijkplezier, en tot volgende week!

 

 

 

Alle nummers van Kommil Foo vallen integraal te beluisteren op www.kommilfoo.be (doorklikken naar ‘Geluid’, ‘Geluid en tekst’). Tickets voor hun nieuwste zaalshow kan je bestellen op http://www.vlaamseopera.be/productiondetailshort.orb?prd=643 (Vlaamse opera) of http://www.publiekstheater.be/index.php?id=2090 (NTG) .