Review: The Black Swan (Story of the Year)

Op 22 april bracht Story of the Year zijn nieuwste langspeler “The Black Swan” uit, inmiddels hun derde studioalbum. In hun 13-jarig bestaan kende de band al meerdere hoogtes en laagtes, en de hamvraag is dan ook of we dit album onder de eerste of de tweede categorie mogen onderbrengen. Slechts één manier om die vraag te beantwoorden, namelijk de plaat beluisteren en hopen op een goede afloop. Ondergetekende waagde zich aan deze uitdaging.

Eerst een beetje geschiedenis voor wie de band nog niet zou kennen. Story of the Year (SotY) ontstond midden de jaren ’90 in St. Louis, Missouri, onder de naam “Big Blue Monkey”. Oorspronkelijk brachten ze een Deftones-achtige sound maar enkele wissels in de line-up brachten hier verandering in. In 2002 veranderde de groep zijn naam in “Story of the Year” en vond de groep zijn huidige bezetting. Inmiddels had de band ook een ander geluid gevonden in de toen gestaag groeiende emocore-scene. Via producer John Feldmann (Goldfinger) kreeg de band een platencontract bij Maverick Records en kort nadien kwam hun debuutalbum “Page Avenue” uit. Het album werd goed ontvangen en de single “Until the Day I Die” scoorde hoog in verschillende alternatieve hitlijsten. Hun tweede single “And the Hero Will Drown” kwam op de soundtrack van het videogame “Need For Speed Undergound” terecht, wat hun definitieve doorbraak betekende. De groep combineert hardcore-elementen en screams met catchy refreinen en eenvoudige riffs, wat leidt tot stevige emocore met hier en daar een scherp kantje (denk Thrice, The Used). Hun tweede studio-album, “In the Wake of Determination”, toont SotY van zijn harde kant, met een minder gepolijste sound dan zijn voorganger. De plaat kreeg gemengde kritieken maar toonde dat SotY zichzelf kon vernieuwen en, in tegenstelling tot vele van zijn genregenoten, niet vast bleef zitten aan dezelfde formules. Het mag dan ook niet verbazen dat iedereen benieuwd was naar wat het volgende album in petto zou hebben. Zal hun sound verder evolueren richting hardcore, keren ze terug naar hun meer gestroomlijnde sound van “Page Avenue”, of zouden ze ons verrassen met alweer een nieuw geluid?

Het antwoord ligt ergens tussenin. SotY deed voor “The Black Swan” opnieuw beroep op John Feldmann, wat doet vermoeden dat ze de vereffende paden van Page Avenue wouden herbewandelen. Dit is echter slechts gedeeltelijk waar. Zo gaat de band razend tekeer op de openingstrack (Choose Your Fate), met een overvloed aan screams en korte beatdowns. Nadien volgt het meer traditionele “Wake Up”, waarin SotY duidelijk teruggrijpt naar de elementen die hen in 2002 snel succes brachten. “You don’t know what you’ve got, until it’s gone” zingt Dan Marsala, en de band hoopt duidelijk dat het emo-volkje deze tekst woord voor woord gaat meebrullen. Al bij al een van de sterkere songs op de plaat, dus er is een goede kans dat ze nog in hun opzet zullen slagen. Het meebrul-gehalte wordt verder op de plaat nog verder verhoogd op nummers als “Tell Me (PAC)”, de titeltrack “The Black Swan” en het toepasselijk getitelde “Message to the World”. Helaas laten die nummers ook één van de zwaktes van SotY zien, namelijk het compleet inhoudloze karakter van de lyrics. “Please kill me, please do it slowly, send a message to the World”, veel emo-er kan een mens niet gaan. De band doet erg zijn best om van elk nummer een emo-anthem te maken, maar halverwege de plaat worden de nummers onderling verwisselbaar. Variatie komt er pas met de obligatoire balad “Terrified”, maar tegen die tijd is de plaat al bijna afgelopen en een deel van het publiek wellicht reeds gevlucht. Het is echter de moeite om nog even door te bijten, want de groep weet toch in schoonheid te eindigen, met het loeiharde “Welcome to Our New War”.

Met “The Black Swan” zoekt SotY verder naar het evenwicht tussen de gepolijste stijl die hen in 2002 in de belangstelling bracht en het harde werk. Het gevolg is een plaat die minder geforceerd klinkt dan Page Avenue doch beter songs bevat dan het, al bij al teleurstellende, In the Wake of Determination. Jammer is dat de sterkere tracks echter nooit het niveau van de eerdere succesnummers kunnen overstijgen, met uitzondering van misschien “Wake Up” en ”The Black Swan”. Ook slaagt de band er helaas niet in zich echt te onderscheiden van de horde emobands die tegenwoordig de kop opsteken. “The Black Swan” toont een SotY die stilaan zijn draai begint te vinden, maar het blijft wachten op een plaat die een blijvende indruk kan maken.

01. Choose Your Fate
02. Wake Up
03. The Antidote
04. Tell Me
05. Angel In The Swamp
06. The Black Swan
07. Message To The World
08. Apathy Is A Deathwish
09. We’re Not Gonna Make It
10. Cannonball
11. Terrified
12. Carl Sagan Interlude
13. Welcome To Our New War

Band: Story of the Year
Album: The Black Swan
Label: Epitaph Records
Genre: Emocore
Beste Track: Wake Up
Score: 6/10
Beluisteren: http://www.muchmusic.com/music/firstspin/storyoftheyear/

(TDD)