Eén

 

Welkom op mijn eerste officiële wmggs-blogpost! Ik ga hier de komende weken regelmatig cd en –concertrecensietjes posten, doorspekt met muzikale nieuwtjes. Als deze site het trekt tot in juli, zal ik hier zelfs een heus Werchterverslag kunnen neerschrijven. Vandaag ga ik eens een poging wagen om de nieuwste van dEUS te recenseren. Maar aangezien dit mijn eerste post is zal ik mij eerst even (kort!) voorstellen.

 

Naam: Louis De Geest

 

Hobby’s: gitaar spelen

 

Favoriete bands: dEUS, Daan, Kings of Leon, Pixies, Radiohead

 

Voila, daar zijn we ook weer van af. Terug naar dEUS.

 

Het recenseren van een dEUS-cd is voor mij een stuk moeilijker dan het recenseren van de meeste andere cd’s. Ik ben namelijk een extreem grote dEUSfan. Niet dat ik die band hier ga beginnen voortrekken, integendeel. Ik ben juist extra kritisch tegenover elke nieuwe song, en daar zit hem het probleem. dEUS had al voor ik deze cd oplegde torenhoge verwachtingen in te lossen. De vorige plaat (‘Pocket Revolution’) was daar al niet meer in geslaagd. Het was best een fijn cd’tje, daar niet van. Van dEUS verwacht ik echter klassiekers, geen ‘fijne cd’tjes’.

 

Voor ik van wal steek met de recensie, nog een korte opmerking. Ik heb de laatste weken echt veel te veel jong gespuis dEUS horen afbreken. De meeste klachten gingen in de trant van: “ok, ik ken dEUS niet zo goed, maar hun laatste plaat stond mij niet echt aan”. Blijkbaar vindt de jongere generatie dEUS maar niets. Zelfs de zoon van (de grooote… *ahem*) Jo Van Deurzen vond het nodig om exact dezelfde repliek in HUMO te laten noteren. Wel, beste tienersletjes. Jullie-zijn-verkeerd. Akkoord, over smaken valt niet te twisten, maar als jullie ook maar één keer naar In a bar under the sea ( 1996 ) of The ideal crash ( 1999 ) hadden geluisterd, denk ik dat jullie mening op zijn minst toch al een stúk genuanceerder zou zijn geweest. Bijna alle echte monsterhits die de band tot nu toe produceerde staan op die platen. Little Arithmetics, For The Roses, Via, Sister Dew, The Ideal Crash, Instant Street,… Luister daar eens naar, en kom dan nog eens uw mening geven. Iemand die zonder die songs te kennen een mening geeft over dEUS, heeft geen recht van spreken.

 

Over naar de recensie.

 

dEUS- Vantage point

Vantage Point hoes

 

Het is zover! De nieuwste van dEUS ligt na 3 jaar stilte eindelijk in de rekken. Ineengeknutseld door dezelfde bezetting die eerder al ‘pocket revolution’ bijeen speelde, en als je het mij vraagt ook meteen een heel stuk straffer.

 

Die mening had ik nochtans niet toen ik de plaat voor de eerste keer beluisterde. Ze klonk eigenlijk nogal magertjes. Deze plaat is dan ook als een beginnend gitarist: ze wordt beter met elke speelbeurt. Het is een groeiplaat. Het heeft verdorie acht luisterbeurten geduurd voor ik er echt met volle plezier naar kon luisteren. Nu zou ik hem kunnen blíjven opleggen.

 

Opener ‘When She Comes Down’ zet meteen goed de toon. Een duistere, meeslepende song met een zweverig melodietje, iets wat nog wel meer song op deze plaat met zich meedragen ( ‘Is A Robot’, ‘Favourite Game’). Het is echter song nr. 2, ‘Oh Your God’, die de plaat echt in gang trapt. Ruig, snel en hard, en een tikkeltje wispelturig. Allemaal zaken die ik toch wat miste op ‘Pocket Revolution’. Ook de twee radiohits, ‘Slow’ en ‘The Architect’ vallen in deze categorie. ‘The Architect’ werd door een HUMO-journalist al tot single van het jaar uitgeroepen, maar er staan naar mijn mening nog veel betere songs op deze plaat. ‘Slow’ is er daar één van.

Tussen al dat geweld zitten er ook een aantal rustiger songs verstopt. ‘Eternal Woman’ doet sterk denken aan vroegere dEUSballads als ‘Serpentine’, en had dan ook niet misstaan op één van die vroegere platen. Maar de laatste drie songs (‘Smokers Reflect’, ‘The Vanishing Of Maria Schneider’, ‘Popular culture’) zijn mijn favoriete deel van de plaat. De machtige samenzang in de refreinen (dat kinderkoor!) en het epische dat van deze songs afstraalt zorgen voor de ideale afsluiter van een al meer dan behoorlijke plaat.

 

Vier sterren in De Morgen. 15 € in de fnac. Waarop nog wachten?

 

De plaat valt gratis te beluisteren op http://www.last.fm/music/dEUS/Vantage+Point+(with+comments+from+the+band) . Op http://stubru.be/ kan je rechtstreeks doorklikken naar een live uitvoering ervan.

 

De oudere dEUS-platen liggen aan 8 of 10 € per stuk in de platenbakken van de Bilbo. Kopen die handel!

2 Reacties naar “Eén”

  1. Gezien ik geen dEUS-kenner ben (shame on me, I know), weerhoud ik mij van commentaar. Maar na deze sterke review zal ik iets rijkhalzender uitkijken naar eventuele dEUS-liedjes die ene Rik de Viking me zou kunnen doorsturen in de toekomst. Duidelijk een band die ik beter moet leren kennen.

  2. Ik heb zonet ‘In a bar under the sea’ herbeluisterd, en die is echt nog van een heel ander kaliber dan de laatste twee dEUSplaten, hoe goed die ook mogen zijn. Ik word er elke keer weer met verstomming door geslagen. Ik raad trouwens echt aan om die cd in zijn geheel te beluisteren, in plaats van een paar losse nummers. In zijn geheel is het echt een mokerslag in uw gezicht, apart zijn het gewoon losse meesterwerkjes. Een eerste indruk vorm je maar één keer, verknoei hem niet door op voorhand al stukjes en beetjes los van elkaar en in verkeerde volgorde te beluisteren.

    Maar wel geniaal dat ge dEUS wilt ontdekken natuurlijk :)

Leave a Reply